Kazimierz Przerwa-Tetmajer


LUBIĘ, KIEDY KOBIETA...



Lubię, kiedy kobieta omdlewa w objęciu,

kiedy w lubieżnym zwisa przez ramię przegięciu,

gdy jej oczy zachodzą mgłą, twarz cała blednie

i wargi się wilgotne rozchylą bezwiednie.



Lubię, kiedy ją rozkosz i żądza oniemi,

gdy wpija się w ramiona palcami drżącemi,

gdy krótkim, urywanym oddycha oddechem

i oddaje się cała z mdlejącym uśmiechem.



I lubię ten wstyd, co się kobiecie zabrania

przyznać, że czuje rozkosz, że moc pożądania

zwalcza ją, a sycenie żądzy oszalenia,

gdy szuka ust, a lęka się słów i spojrzenia.



Lubię to - i tę chwilę lubię, gdy koło mnie

wyczerpana, zmęczona leży nieprzytomnie,

a myśl moja już od niej wybiega skrzydlata

w nieskończone przestrzenie nieziemskiego świata.




*** (Szukam cię...)
Tetmajer Przerwa Kazimierz


Szukam cię -- a gdy cię widzę

udaję, że cię nie widzę.



Kocham cię -- a gdy cię spotkam

udaję, że cię nie kocham.



Zginę przez ciebie -- nim zginę

krzyknę, że ginę przypadkiem...